Waar let je op als panellid van Op zoek naar Evita?
„In eerste instantie op uitstraling. Ten tweede of iemand een dijk van een stem heeft, goed kan dansen en acteren – de drie disciplines van musical en Evita moet levenservaring uitstralen. Ik kijk ook hoe de kandidaten zich ontwikkelen. Iemand die groeit tijdens de rondes heeft straks het potentieel om door te groeien."  

Jij weet hoe zwaar het is om auditie te doen.
„Juist daarom heb ik de positie dat ik vertrouwen uitstraal om de kandidaten op hun gemak te stellen. Ik heb een adviserende en coachende functie, stoom ze klaar voor de musical Evita. Voor mij is het ook spannend, met elkaar zoeken we naar de kracht van de kandidaten en de kanten die nog niet zo ontwikkeld zijn. Het is de bedoeling dat de laatste tien zo ijzersterk zijn dat het publiek bijna niet kan kiezen." 

Wist je al vroeg dat je gemaakt was voor dit vak?
„Helemaal niet. Op mijn negentiende besloot ik dat ik wilde dansen, daarna ben ik met zingen begonnen. In mijn tijd was er nog geen musicaltoekomst. Voor mij was het daarom makkelijker om het vak in te stappen. Ik was een groentje, deed gewoon wat er op mijn pad kwam. Nu wil iedereen een ster worden. Ze vergeten soms dat het een vak is, dat niet iedereen het tot een hoofdrol kan brengen. Er zijn een hoop mensen die altijd ensemble zullen blijven. Daar is helemaal niks mis mee – zonder geweldig ensemble heb je geen goede show. Mooi dat musical zo groot is geworden, maar het is ook moeilijker voor degene die er nu instappen. De verwachtingen liggen hoger en de teleurstellingen kunnen daardoor groter zijn."  

Wat is jouw kracht?
„Mijn veelzijdigheid. En ik ben een keiharde werker met veel discipline en talent. Ik ben min of meer selfmade. Van huis uit ben ik danseres; zingen en acteren heb ik al doende geleerd. Ik weet hoe het is om door te zetten. Maar zonder mijn talenknobbel had ik het internationaal niet zo ver geschopt. Het grootste deel van de tijd ben ik in het buitenland: ik heb op Broadway en West End gestaan, ik werk constant in Duitsland en mijn doorbraak was in Oostenrijk."  

Heb je nog wel een basis als je zo veel reist?
„In feite kun je mij overal neerzetten. Ik ben vroeg het huis uit gegaan – op mijn twaalfde zat ik op een internaat, daarna heb ik bij verschillende families gewoond. Daardoor heb ik al jong geleerd op mezelf te staan, me aan te passen en overal een plekje te veroveren. Ik ben een survivor. En een gipsy. In Wenen, waar ik tien jaar heb gewoond, heb ik een basis gevonden. Iets wat ik in Nederland nooit heb gehad. Het zou fijn zijn om een plek te hebben waar ik mijn spullen heb, omdat de mens in mij dat nodig heeft. Mijn geest voelt zich overal prima want ik ben thuis in mezelf. De uitdaging van het leven is steeds gestimuleerd worden om te groeien en je weer aan te passen. Vermoeiend soms, maar op één plek blijven kan dodend zijn voor mij." 

Wat doe je om in conditie te blijven?
„Ik begin elke dag met een glas heet water zodat mijn lichaam lekker wordt doorgespoeld en op temperatuur kan komen – een ayurveda tip. Ik ben vegetarisch en drink weinig alcohol. Twee, drie keer per week train ik en ik ga op tijd naar bed. Daarnaast school ik mezelf constant bij door regelmatig zang- en acteerlessen te nemen. Ik zorg gewoon goed voor mezelf. Maar ik ben ook een hele harde werker waardoor ik af en toe te weinig tijd voor mezelf neem. Dat is mijn valkuil." 

Elf jaar geleden ben je er een jaar tussenuit geweest vanwege een burnout. Heb je je manier van leven aangepast?
„Dat proces is nog steeds gaande. Sommige patronen zitten er zo diep in, die kun je niet zomaar even hoppa vernaderen. Ik merk wel dat ik veel beter in mijn vel zit. Die burn-out was vrij heftig, niet alleen fysiek maar ook geestelijk. Ik was echt depressief. Daar ben ik redelijk goed uit gekomen. Lichamelijk gaat het goed, ik ben heel fit en zie er nog goed uit voor 42. Ik maak me minder druk om dingen. Wel probeer ik nog meer tijd voor mezelf in te bouwen – een verandering die wat langzamer gaat. Vroeger stond een ander altijd op de eerste plaats, nu ben ik dat. Ik stel prioriteiten, geef mijn grenzen beter aan. Het kan nog altijd beter, maar dat geeft niet, daar hebben we een heel leven de tijd voor. Vroeger was ik iemand van het glas is half leeg, nu leg ik de nadruk op half vol. Ik bekijk het liever positief, want mijn god wat heb ik het goed." 

Joke de Kruijf, een van je beste vriendinnen, zei ooit dat kiezen niet jouw sterkste kant is.
„Daar heeft ze absoluut gelijk in. Ik wil eigenlijk alles, en daarnaast wil ik ook alles voor de ander. Als mij twee jobs worden aangeboden, wil ik ze allebei doen. Maar ook op sociaal gebied zou ik wel van iedereen ambassadrice willen zijn. Ik heb een grote empathie, ben altijd op zoek naar het beste in iemand. Het liefste wil ik er voor iedereen zijn. Dat heeft te maken met mijn drijfveer om mensen te helpen en constant te groeien."  

Vriendschappen onderhouden, lukt dat een beetje?
„Het is niet makkelijk, maar vriendschap is prioriteit. Het vak is niet familievriendelijk, maar ik heb geen gezin dus de tijd die ik heb, wil ik aan vrienden en familie besteden. Ook als ik in het buitenland zit, zorg ik voor mijn vrienden. Ik investeer in reizen, zoek mensen op als het kan en telefoneer veel. Als er iets belangrijks is, zorg ik dat ik er kan zijn. Kan dat niet, dan zorg ik dat ik toch aanwezig kan zijn met een briefje, een telefoontje of een cadeautje." 

En een relatie?
„Is ook lastig met mijn leven, maar eerst moet je iemand ontmoeten. De mannen die ik tegenkom, zijn voor een groot deel homoseksueel, een ander deel is getrouwd of veel jonger. Daarbij komt dat ieder zijn pad heeft in het leven. Nu is mijn taak voor mezelf te staan, zekerder van mezelf te worden en dit vak uit te oefenen omdat ik iets voor anderen wil betekenen. Misschien staat een volgend leven wel in teken van een relatie. Dat betekent niet dat ik nu geen relatie zou willen. En het is zeker niet onmogelijk, ik zie ook collega's bij wie het prima gaat. Maar nogmaals, ik moet die man wel eerst tegenkomen." 

Je hebt met hoofdrollen op de planken gestaan in binnen- en buitenland, zelfs op West End en Broadway. Wat zijn je doelen nog?
„Het gaat er niet om wat in de ogen van anderen succesvol is, maar wat ik mijn eigen succes vind. Wat ik sinds kort doe – artiesten coachen – is een volgend succes. Ik werk niet met een lesboek, maar ga volledig uit van mijn intuïtie, emoties en ervaringen. Ik merk dat ik er goed in ben om mensen het beste uit zichzelf te laten halen. Als ik iemand kan helpen om een niveau hoger te komen, is dat een hoogtepunt voor mij. Net zo'n hoogtepunt als op Broadway staan." 

Bron: Avrobode