Frits Sissing (Fotograaf: Govert de Roos)
‘Het is een jongensdroom die uitkomt’
Presentator Frits Sissing
Opsporing verzocht, het vorige week begonnen Op zoek naar Evita, dit weekend de Musical sing-a-long op de Uitmarkt, volgende week Bankgiro Loterij Restauratie en in oktober het Gouden Televizier Ring Gala: we kunnen rustig concluderen dat 2007 Het Jaar van Frits is. Hoog tijd voor een interview.
We treffen Frits Sissing op de redactie van Opsporing verzocht. Het is dinsdag, de dag van uitzending. Voor het eerst in ruim vijf jaar hoeft hij vanavond niet te presenteren. Vanwege alle drukte met Op zoek naar Evita, de voorbereidingen van de Uitmarkt en de opnames van Bankgiro Loterij Restauratie dat volgende week begint, heeft collega Sipke Jan Bousema het presentatieteam versterkt. 

Het is een heel vreemd gevoel dat ik vanavond niet op hoef. Maar het is anders niet te doen. Te druk. Maar het is wel heel leuk allemaal," vertelt hij ontspannen achteroverleunend. „Of dit het jaar van Frits is? Ik moet eerlijk zeggen dat het allemaal begonnen is met Dancing with the stars. Toen begon het driedimensionaal maken van de eendimensionale Frits die ik tot dan toe was. Voor de kijker was ik de meneer van Opsporing verzocht die keurig in het pak met een ernstig gezicht misdrijven voor het voetlicht bracht. Meer was er niet. Mensen verwachtten ook helemaal niet van me dat ik ook wel eens een grap zou kunnen maken. Dancing with the stars was een soort breekpunt, een begin van een volgende fase op tv. Het cumuleerde in een aantal programma's waar je U tegen zegt. Een groot live programma op de zondagavond, de Uitmarkt, we mogen een miljoen weggeven in Restauratie... Het is een jongensdroom die uitkomt."

Hoe kan dat, dat het nu ineens allemaal tegelijk gebeurt? 
(lacht) „Je moet eerst flink zaaien om te oogsten! Het is sowieso een soort tv wet – dat zie je aan alle grote namen – dat ze al jaren aan het werk zijn voordat ze grote dingen doen. Eerst wordt er een basis gelegd: vakkennis, persoonlijkheid, noem maar op. Vlieguren maken. Als je meteen begint met grote shows houd je dat toch niet vol. Ik ben nu alweer zo'n zeven jaar bezig bij Opsporing verzocht en ook al heb ik er wel wat dingetjes naast gedaan, ik had toch het gevoel dat het nu moest gebeuren of anders helemaal niet meer. Natuurlijk speelt toeval ook een rol. Als Tooske niet weg was gegaan bij de AVRO, had ik deze kans niet gekregen. Maar je moet het ook een beetje afdwingen. Ik heb de AVRO al snel laten weten dat ik graag amusement wilde doen. Dat was een beetje een vicieuze circel, want zij betwijfelden of ik dat kon. Maar als je het niet kan laten zien, komen ze daar ook niet achter. Op een gegeven moment viel ik in bij Goedemorgen Nederland. Na een uitzending over Mohammed B. werd ik uitgenodigd bij Barend & Van Dorp. Dat was wat mij betreft een hele ontspannen uitzending, zelfs met een grap en een grol. Het was voor het eerst dat men mij ook eens van een andere kant zag. Ook de AVRO." 

Wat is dat toch, die aantrekkingskracht van het grote amusement? 
„Vroeger als jongen zat ik al ademloos op de bank te kijken naar shows van Willem Ruis, Berend Boudewijn en Mies Bouwman. Dat wilde ik ook, daar droomde ik van. Waarom... dat is zo'n moeilijke vraag. Ik vond dat gewoon geweldig: dit was was ik wilde. Ik ben er ook heel gedreven in. Televisie maken is mijn passie, hier leef ik voor. Het komt ook omdat ik hiervoor in het bedrijfsleven heb gezeten, ik ken ook de andere kant. Daar ben ik ook gelukkig geweest, maar op een gegeven moment was het op. Ik dacht: als ik mijn jongensdroom wil vervullen is het nu of nooit." 

Kun je je voorstellen dat mensen dat niet meteen zien in je? 
„Jazeker, dat heeft ook allemaal met beeldvorming te maken. Ik vind het nu alleen minder belangrijk. Je kunt toch niet iedereen tevreden houden. Als er nu op internet een bericht over me verschijnt zie je ook meteen mensen reageren. Iedereen heeft nu eenmaal een mening. Misschien nu wel meer omdat ik meer op tv ben. Maar ik word op straat bijvoorbeeld alleen maar aangesproken door mensen die het leuk vinden wat ik doe. Maar ach, het valt nog wel mee. Ik ben niet van het kaliber Paul de Leeuw. 

Op welk punt in je leven treffen we je nu?
„We zijn hard bezig met de opnames van Bankgiro Loterij Restauratie. Het is ongekend leuk. Ik kom in alle uithoeken van het land. Nu pas zie je hoe mooi Nederland eigenlijk is. Het gaat erom dat veertien vervallen monumenten, variërend van molens en een kerk tot een stadsmanege en een begraafplaats, strijden om de hoofdprijs van een miljoen. Dat geld is bestemd voor de restauratie. Wie dat geld krijgt is aan de kijker. Het competitie-element maakt het spannend. Op die manier gaat het veel meer leven, het ontstijgt zo het ondekjeplekje-gevoel." 

Is het niet treurig dat er een televisieprogramma nodig is om cultureel erfgoed te behouden? 
„Absoluut. Maar: that's life. Ik vergelijk het altijd maar met klassieke muziek. Daar ga ik ook niet spontaan naar luisteren, ik moet een trigger hebben. Zoals het Prinsengrachtconcert: met al die bootjes vind ik het ineens wél leuk. Zo is het met cultureel erfgoed ook. Het zijn allemaal onderwerpen die moeilijk toegankelijk zijn voor de grote massa. Televisie is een uitgelezen medium om de massa te bereiken. Dus je kunt het ook positief bekijken en zeggen dat het mooi is dat er een medium is waarmee je sommige drempels kunt verlagen." 

Dit weekend sta je op de Uitmarkt waar je met Chantal Janzen een musicalmeezingprogramma presenteert. Kun je een beetje zingen?
„Nee, ik ben geen zanger, maar ik vind het wel heerlijk om te doen. Ik heb ook al tien jaar zangles. Ik word er heel vrolijk van. De musical sing-a-long is een aaneenschakeling van nummers die het komend seizoen in musicals voorbijkomen, gezongen door toppers als Chantal Janzen, Danny de Munk en Jamai. Omdat de tekst in beeld meeloopt kan het publiek ook meezingen. Het is spannend, want je staat live voor een publiek, maar dat ik dat nu durf is een heerlijk gevoel."

In Op zoek naar Evita zoeken jullie een nieuw musicaltalent. Heeft de kijker nog geen genoeg van talentenshows? 
„Wat ons onderscheidt van talentenshows als Idols of X Factor, is dat wij geen gelukszoekers hebben die alleen maar voor hun one minute of fame gaan. We zoeken ook geen popster, maar een Evita. Veel mensen weten toch wel van zichzelf dat ze 200 voorstellingen achter elkaar niet aankunnen. Er is voor deze specifieke musical gekozen omdat hij al op het programma stond van de producent, Stage Entertainment. Hij is van een ander kaliber dan bijvoorbeeld de Sound of Music, wat moeilijker denk ik. Niet dat die meiden alleen maar moeilijke nummers zingen, integendeel. Om de breedte van het talent te kunnen laten zien, moeten ze allerlei bekende nummers zingen, van musicalliedjes tot bekende popsongs. De dag dat het publiek er genoeg van krijgt zal een keer aanbreken, maar volgens mij is het nog niet zover." 

Bron: Avrobode