'Het begon allemaal in groep drie. Mijn klasgenootjes sloten mij buiten wanneer we aan het gymen waren. Ook sloten ze mij op in het toilet. Echt niemand wilde met mij in een groepje. Het leek wel of ik een besmettelijke ziekte had. Ik was anders en daar pakten ze me op. Jongens   uit mijn klas hielden van voetbal, maar ik van toneel. Al snel werd ik h et buitenbeentje van de klas.

Hoe ouder ik werd, hoe erger ook het pesten werd. Ik kwam met blauwe   plekken en schaafwonden thuis. In groep zeven ging ik al helemaal niet   meer mee op schoolreisjes. Ik zat nu wel op een andere school, maar daar   begon het ook weer. Ze vonden me een apart geval en moesten niks van me hebben.

Ik werd er zelfs ziek van en viel heel erg af. Ik werd dun, kreeg   hartklachten, had veel stress en hoge koorts. Toen ik thuis was, zeiden ze op school dat ik niet echt ziek was en me aanstelde. Ik ben ook niet   mee geweest op kamp... Op een keer werd er getrakteerd op negerzoenen. Een andere jongen dacht   zo grappig te zijn om het in mijn haar te smeren. Ik moest huilen terwijl de hele klas zat te lachen. Maar het waren niet alleen de   kinderen uit mijn klas. Als ik een zin in een boek verkeerd voorlas, sloeg de meester mij met dat boek op mijn hoofd. Dat vond de klas natuurlijk erg lollig.

In de brugklas gingen de pesterijen gewoon door. Bij gym werden mijn   schoenen verstopt. Ik werd opgesloten in het toilet en ze gaven me geen kans om een plaatsje in de groep te krijgen. In de tweede klas was het   weer hetzelfde verhaal, maar dan met hevige scheldpartijen. En ik was   altijd degene die niks terug durfde te doen. Nog steeds niet. Dat vind  ik gewoon erg moeilijk. Ze pakten me altijd wel op iets: kleding,   uiterlijk, gedrag, hoe ik liep, m'n houding.

En zo is het al die jaren doorgegaan.   In groep zeven ben ik ben zelfs in therapie geweest, maar dat heeft niet   heel erg veel geholpen. Ik heb er superhard aan gewerkt. Maar het   resultaat mocht er niet zijn, het zit gewoon niet in me, dat 'stoer zijn'.'

We willen Glenn bedanken voor zijn openhartige verhaal! 

Ga hier naar Glenn zijn website.